Voor veel honden en katten is de tuin het mooiste stukje van het huis. Er valt te snuffelen, te graven, te rennen en in de zon te liggen. Toch schuilen er tussen de borders en achter de schutting meer risico’s dan je op het eerste gezicht zou denken. Een plant die er onschuldig uitziet, een gat onder het hek of een open regenton kan voor een nieuwsgierig dier vervelend aflopen.
Het goede nieuws is dat je met een paar doordachte keuzes een tuin maakt waar jij van geniet en je huisdieren zorgeloos kunnen spelen. In dit artikel lees je waar je op let bij de beplanting, hoe je een afrastering aanlegt die echt werkt en hoe je de tuin zo inricht dat hij past bij het gedrag van je hond of kat.
Giftige planten herkennen
Honden knagen graag op takjes en katten likken plantensap of stuifmeel van hun vacht. Daardoor krijgen ze soms stoffen binnen die hun maag, hart of nieren aantasten. Sommige planten zijn al in kleine hoeveelheden gevaarlijk, vooral voor katten. Loop daarom je tuin eens kritisch na en twijfel je over een plant, zoek dan de naam op voordat je hem laat staan.
Veelvoorkomende planten waar je beter voorzichtig mee bent:
- Lelies: zeer giftig voor katten, zelfs stuifmeel kan de nieren beschadigen
- Taxus en oleander: giftig in vrijwel alle delen van de plant
- Vingerhoedskruid en herfsttijloos: kunnen hartproblemen of ernstige maagklachten veroorzaken
- Rododendron, azalea en laurierkers: geven braken, kwijlen en soms erger
- Bollen van narcis en tulp: aantrekkelijk voor gravende honden, maar giftig
Veilige alternatieven en ander tuingevaar
Je hoeft je tuin niet kaal te laten. Kruiden als rozemarijn, tijm en salie zijn over het algemeen veilig en ruiken heerlijk. Zonnebloemen, Oost-Indische kers en siergrassen geven kleur en structuur. Katten vinden kattenkruid en valeriaan bovendien onweerstaanbaar, waardoor ze minder interesse tonen in de rest van de border.
Let ook op wat je in de tuin gebruikt. Slakkenkorrels met metaldehyde, kunstmest en onkruidverdelger zijn een bekend gevaar. Hetzelfde geldt voor cacaodoppen als bodembedekker: ze ruiken zoet, maar bevatten stoffen die giftig zijn voor honden. Kies liever voor houtsnippers of grind en bestrijd slakken op een diervriendelijke manier.
Een afrastering die echt werkt
Een hek houdt je hond binnen en ongewenste bezoekers buiten. Hoe hoog het moet zijn, hangt af van je hond. Voor een kleine hond volstaat vaak een meter, terwijl een sportieve springer al snel anderhalve tot ruim anderhalve meter nodig heeft. Controleer ook de onderkant: veel honden graven zich liever onder een hek door dan dat ze eroverheen springen. Gaas of een betonband die zo’n dertig centimeter de grond in gaat, voorkomt ontsnappingen.
Katten zijn een ander verhaal, want die klimmen moeiteloos over een schutting. Wil je je kat in de tuin houden, dan kun je een kattennet of een naar binnen gebogen rand bovenop de afrastering plaatsen. Kijk bij het kiezen van materialen of hekwerk en tuinproducten geschikt zijn voor gebruik met huisdieren; op www.tuinenkoopgids.nl vind je bijvoorbeeld meer informatie en tips over tuinproducten en de inrichting van je tuin. Loop het hek daarnaast regelmatig na op losse planken, gaten en scherpe uitsteeksels.
Slim inrichten voor spel en rust
Kijk eerst naar hoe je dier de tuin gebruikt. Honden lopen vaak vaste routes, bijvoorbeeld langs het hek. Planten daar sneuvelen toch, dus leg op die plek liever een pad van grind of schors aan. Graaft je hond graag, geef hem dan een eigen zandbak of hoekje waar dat mag. Door daar af en toe een speeltje te verstoppen, leert hij snel dat dit zijn plek is.
Zorg ook voor schaduw en een plek om af te koelen, want vooral honden kunnen in de zomer snel oververhit raken. Een boom, een parasol of een overkapping helpt, net als een schaal met vers water. Katten waarderen hoge uitkijkposten zoals een stevige plank of een boomstam, en een rustige hoek met losse aarde wordt vaak hun vaste toiletplek, ver weg van je moestuin.
Water en kleine valkuilen
Een vijver is mooi, maar steile randen maken het voor een dier lastig om eruit te klimmen. Maak daarom een ondiepe, glooiende oever of leg een plank als uitstapje. Regentonnen en emmers dek je af, en een zwembadje leeg je na gebruik. Berg tuingereedschap, touw en plastic zakken op, zodat er niets is waar een speelse pup in verstrikt raakt of op gaat kauwen.
Stap voor stap naar een veilige tuin
Je hoeft niet alles in één weekend aan te pakken. Begin met de grootste risico’s, zoals giftige planten en gaten in de afrastering, en breid daarna rustig uit met speelplekken, schaduw en veilige beplanting. Houd je dieren de eerste tijd een beetje in de gaten, want hun gedrag laat precies zien waar nog iets moet veranderen. Zo groeit je tuin vanzelf uit tot een plek waar jullie allemaal graag buiten zijn.